Zwichnięcie- przemieszczenie się jednej powierzchni stawowej w stosunku do drugiej. Zwichnięty staw ulega zniekształcenie, pojawia się silny ból, obrzęk, zasinienie oraz niemożliwość wykonywania ruchów w danym stawie. Postępowanie w przypadku podejrzenia zwichnięcia jest takie samo jak przy złamaniach.

Skręcenie- naciągnięcie lub naderwanie aparatu wiązadło- torebkowego stawu. Skręcenie jest mniej groźną formą ponieważ nie zostaje rozerwana torebka stawowa i dzięki elastyczności wiązadeł zostają przywrócone normalne stosunki anatomiczne stawu.
Złamanie- jest to przerwanie ciągłości tkanki kostnej.

Złamania dzielimy na:

• zamknięte- tj. gdy skóra dookoła złamanej kości jest nienaruszona,
  
• otwarte- tj. gdy jest przerwana ciągłość skóry, a kość może być narażona na zanieczyszczenia pochodzące z powierzchni skóry i powietrza.
  Często bardzo trudno ocenić czy mamy do czynienia ze zwichnięciem, skręceniem czy złamaniem kości, a szczególnie gdy nie ma wyraźnych oznak złamanie.
  
  Złamanie należy podejrzewać, jeżeli po urazie:
  
  
• wystąpi obrzęk i ból, nasilający się przy uciśnięciu lub próbie poruszenia kończyną,
  
• poszkodowany nie może w pełni lub częściowo wykonywać żądnych ruchów uszkodzoną kończyną,
  
• wystąpi nieprawidłowa ruchomość w miejscu, w którym normalnie kończyna jest nieruchoma,
  
• uszkodzona kończyna wyraźnie straci swój prawidłowy kształt,
  
• w razie gdy widoczne są odłamy kostne ( w przypadku złamań otwartych).
  
  Pierwsza pomoc w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia złamania:
  
  
• uszkodzone miejsce odsłaniamy tylko w przypadku podejrzenia istnienia rany poprzez rozcięcie lub rozprucie części ubrania,
  
• jeśli jest to złamanie otwarte tamujemy ewentualny krwotok i zakładamy na ranę jałowy opatrunek (bezpośrednio na ranę kładziemy ostrożnie jałowy gazik, tak aby nie wcisnąć złamanej kości ani jej odłamków).
  
• pozostawiamy przynajmniej dwa sąsiednie stawy tzn. leżący powyżej i poniżej złamania,
  
• nie nastawiamy i nie poruszamy uszkodzoną kończyną (konieczne czynności wykonujemy z naciągiem),
  
• poszkodowanemu zapewniamy komfort termiczny i psychiczny,
  
• kontrolujemy tętno i wygląd palców na uszkodzonej kończynie oraz czynności życiowe poszkodowanego,
  
• wzywamy pogotowie,
  
• przy wykonywaniu unieruchomienia kończyn dolnych zawsze pamiętamy o wypełnieniu przestrzeni między nimi.
  Złamanie żuchwy towarzyszy silny ból oraz obrzęk, powodujący niemożność połykania śliny, trudności mowy, utrudnienie oddychania, a nawet całkowite zablokowanie górnych dróg oddechowych.
  
  Pierwsza pomoc: poszkodowanego układamy w pozycji siedzącej, aby pozwolić na swobodne wypływanie śliny i krwi.
  Złamanie żeber. Złamaniu żeber towarzyszy silny ból, powodujący utrudnienie oddychania oraz znaczne ograniczenie ruchów oddechowych po uszkodzonej stronie. Uraz ten może spowodować krwotok z tętnicy międzyżebrowej, uszkodzenie płuca, odmę. Przy wykonywaniu badania kompleksowego wyczuwamy wyraźnie trzeszczenie.
  
  Pierwsza pomoc: poszkodowanego układamy w pozycji półsiedzącej lub leżącej (bezpiecznej) na chorym boku).
  Złamanie kości miednicy towarzyszą silne bóle w jej obrębie oraz przy ruchach kończyn, ponieważ często wiąże się ono z uszkodzeniem narządów wewnątrz jamy brzuszne i miednicy występuje niekiedy wypłynięcie niewielkiej ilości moczu z krwią.
  
  Pierwsza pomoc: kończyny i miednicę poszkodowanego unieruchamiamy i zapewniamy komfort termiczny i psychiczny. Dodatkowo lekkie zgięcie nóg w kolanach zmniejsza bolesność. Pod kolana można podłożyć, np. koc.
  Uraz kręgosłupa podejrzewamy zawsze w wypadkach samochodowych, przy upadku z dużej wysokości oraz skoku do wody. Przemieszczenie odłamków kostnych, może doprowadzić do uszkodzenia rdzenia kręgowego i spowodować poważne następstwa w postaci porażenia kończyn, a nawet śmierci.
  
  Objawy:
  
  
• brak lub osłabienie czucia dotyku,
  
• porażenie lub niedowład kończyn,
  
• promieniujący do kręgosłupa ból.
  Pierwsza pomoc: poszkodowanego pozostawiamy w pozycji zastanej drogi oddechowe udrażniamy. Podczas wypadku, jeżeli nie grozi niebezpieczeństwo wybuchu, poszkodowanych nie wyciągamy z samochodu. Zapewniamy właściwy komfort psychiczny i termiczny.