News
Galeria
Ogłoszenia
RSS
Kontakt
Astma jest to choroba układu oddechowego objawiająca się gwałtownymi atakami duszności oraz duszącego kaszlu. Atak astmy może nastąpić na skutek:
● wdychania, dotykania lub spożywania czegoś na co dana osoba jest uczulona,
● zdenerwowania,
● infekcji takiej jak, np.: przeziębienie, zapalenie płuc.
Pierwsza pomoc:
● rozluźniamy wszystkie ciasne ubrania (kołnierzyk, pasek itp.),
● pomagamy poszkodowanemu przyjąć najwygodniejszą dla niego pozycję, która ułatwi mu oddychania,
● zapewniamy poszkodowanemu dostęp do wilgotnego, świeżego powietrza,
● jeśli chory posiada inhalator, pomagamy mu go użyć,
● uspokajamy poszkodowanego.
Padaczka jest to przewlekłe zaburzenie pracy mózgu o różnych przyczynach, przebiegające w postaci nawracających napadów drgawkowych. Napady występują samoistnie, ale mogą je wyzwolić: alkohol, niektóre leki, stany gorączkowe. Napad padaczki charakteryzuje się utratą przytomności, padający poszkodowany często dostaje urazu głowy. Występuje chwilowo bezdech, sinica, źrenice rozszerzające się, ręce są zgięte a nogi sztywnieją Po kilkunastu sekundach oddech wraca i następują drgawki całego ciała. Może nastąpić przygryzienie języka, warg, pojawia się piana w ustach.
Pierwsza pomoc:
1. w czasie ataku:
● zabezpieczyć głowę poszkodowanego
● jeżeli szczęki nie są zaciśnięte, wsunąć pomiędzy nie rolkę bandaża, portfel itp. W taki sposób, aby nie utrudnić wypływu śliny;
2. po ataku:
●usunąć śliną i wymiociny z jamy ustnej,
● rozluźnić ciasne części ubrania,
● nie budzić poszkodowanego, ułożyć go w pozycjo bezpiecznej,
● kontrolować czynności życiowe,
Zawał serca jest to uszkodzenie mięśnia sercowego, w wyniku jego niedotlenienia, np. gdy skrzep tamuje przepływ krwi do jakiejś części serca.
Objawy:
● ból za mostkiem lub w okolicy serca, często promieniujący do lewego barku i ręki,
● bladość,
● uczucie lęku,
● zimne poty,
● mogą wystąpić trudności w oddychaniu i zaburzenia rytmu serca.
Zawał może wystąpić podczas spoczynku jak i podczas aktywności, wiele zawałów zdarza się w czasie snu podczas budzenia się.
Pierwsza pomoc:
● poszkodowanego ułożyć w pozycji półsiedzącej, ponieważ ta pozycja najmniej obciąża serce; poszkodowanego sadzamy opartego plecami o coś stabilnego,
● częsta kontrola czynności życiowych,
● jeżeli poszkodowany posiada leki umożliwiamy mu ich zażycie (pamiętajmy, że poszkodowany musi być wówczas w pełni świadomy),
● rozluźnić odzież i zabezpieczyć dostęp świeżego powietrza,
● nie pozwolić poszkodowanemu na wykonywanie żadnego wysiłku fizycznego,
● zapewniamy komfort psychiczny i termiczny poszkodowanemu,
● wezwać pogotowie.
Cukrzyca jest to choroba, w której organizm nie kontroluje stężenia cukru we krwi. Osoby chore na cukrzycę powinny mieć na łańcuszku bransoletkę lub w portfelu informację o tym, że chorują oraz informację o rodzaju i dawce pobieranej insuliny.
Charakteryzuje się zwiększonym stężeniem glukozy we krwi (przecukrzenie krwi). Niedobór insuliny prowadzi w skrajnych przypadkach do śpiączki cukrowej. Stan utraty przytomności zwykłe poprzedza:
● znaczne nasilenie pragnienia,
● znaczne oddawanie moczu,
● nudności i wymioty,
● niekiedy bóle brzucha,
● sucha skóra,
● szybkie tętno,
● głęboki, ciężki oddech,
● wyczuwalny zapach acetonu w oddechu poszkodowanego.
Chorzy z reguły wiedzą, że są cukrzykami i posiadają przy sobie odpowiednie dawki insuliny.
Stan niedocukrzenia, czyli znacznego zmniejszenia ilości glukozy we krwi, który najczęściej jest spowodowany pobraniem zbyt dużej dawki insuliny lub opuszczeniem jednego lub więcej posiłków oraz dużym wysiłkiem fizycznym.
Objawy:
● wystąpienie u poszkodowanego stanu “głodu węglowodanowego”,
● osłabienie, omdlenie lub uczucie głodu, drżenie mięśni,
● dowody między rzeczami poszkodowanego wykazująca, że poszkodowany jest cukrzykiem (karta ostrzegawcza, bransoletka, kostki cukru, tabletki, strzykawka do insuliny),
● dziwne zachowanie poszkodowanego (może być zdezorientowany, walczący lub nawet gwałtowny),
● pocenie się,
● blada i zimna, lepka skóra,
● mocne, napięte tętno,
● zakłócona reakcja na bodźce,
● płytki oddech.
Pierwsza pomoc:
● przytomnemu poszkodowanemu podać cukier (mocno osłodzoną herbatę, cukierki),
● nieprzytomnego ułożyć w pozycji bocznej ustalonej,
● szybko wezwać pogotowie.
Omdlenie jest to nagła, krótkotrwała utrata przytomności, wywołana niedotlenieniem mózgu. Przyczyną omdlenia może być: spadek ciśnienia tętniczego krwi, nadmierne odchudzanie, silny ból, zdenerwowanie, głód, silne emocje, widok krwi, itp.
Objawy poprzedzające omdlenie:
● zawroty głowy,
● bladość twarzy,
● mroczki przed oczami,
● mogą wystąpić zimne poty na czole i skroniach.
Pierwsza pomoc:
●rozluźnić uciskające części odzieży (krawat, kołnierzyk),
● udrożnić górne drogi oddechowe i skontrolować czynności życiowe,
● ułożyć poszkodowanego w pozycji autoprzetoczeniowej,
● jeżeli po 2 minutach nie powróci przytomność poszkodowanego należy ułożyć w pozycji bocznej ustalonej i wezwać pomoc lekarską
● sprawdzić czynności życiowe, zapewnić komfort psychiczny i termiczny.
Następuje po bezpośrednim tępym urazie głowy, bez widocznych zewnętrznych obrażeń czaszki.
Objawy:
● krótkotrwała utrata przytomności,
● po powrocie do świadomości nudności i wymioty,
● zaburzenia równowagi,
● niepamięć wsteczna: poszkodowany nie pamięta faktów mających miejsce przez urazem i samego urazu,
● możliwość wystąpienia rany głowy.
Pierwsza pomoc:
● w przypadku rany wykonać opatrunek,
● zapewnić komfort psychiczny i termiczny,
● kontrolować czynności życiowe,
● nie pozwolić poszkodowanemu samodzielnie poruszać się, ponieważ uraz ten wymaga konsultacji lekarskiej.
Udar cieplny jest skutkiem przegrzania organizmu. Spowodowany jest utrudnionym lub wręcz uniemożliwionym oddawaniem nadmiaru ciepła (np. podczas intensywnego wysiłku fizycznego w gorącym, dusznym pomieszczeniu).
Objawy:
● zaczerwieniona, gorąca skóra,
● silne poty, osłabienie, uczucie zmęczenia, silne pragnienie,
● bóle i zawroty głowy,
● nudności i wymioty,
● mroczki przez oczami,
● przyśpieszone tętno.
Pierwsza pomoc:
● poszkodowanego przenieść do zacienionego, przewiewnego miejsca, ułożyć w wygodnej dla niego pozycji.
● rozluźnić uciskające części ubrania,
● stosować zimne okłady (rozpoczynając do głowy, karku, dłoni, stopniowo przechodząc na klatkę piersiową),
● poszkodowanemu przytomnemu podać małymi porcjami zimne napoje (najlepiej soki) bądź czystą wodę,
● kontrolować czynności życiowe,
● zapewnić komfort psychiczny,
● wezwać pogotowie.
Udar słoneczny jest wynikiem przegrzania organizmu w wyniku nadmiernego nasłonecznienia.
Objawy:
● zaczerwieniona, gorąca i sucha skóra,
● nudności i wymioty,
● wysoka gorączka i dreszcze,
● tętno zwolnione,
● uczucie niepokoju, osłabienie.
Pierwsza pomoc:
● ułożyć poszkodowanego w pozycji półsiedzącej,
● dalej postępujemy jak w przypadku udaru cieplnego.
Początkowej fazie tonięcia towarzyszy skurcz głośni, przez co woda wypełnia głównie żołądek. Gdy utrata przytomności i bezdech utrzymują się przez pewien czas, skurcz głośni ustępuje i wówczas woda może dostać się do płuc. Bezcelowe są wszelkie próby usuwania wody z płuc i żołądka.
Pierwsza pomoc:
● już w wodzie należy (jeżeli jest to możliwe) ocenić stan poszkodowanego, oczyścić jamę ustną i skontrolować czynności życiowe,
● jeżeli doszło do zatrzymania oddechu powinno się od razu przystąpić do sztucznego oddychania metodą “usta-usta”,
● po wyciągnięciu topielca na brzeg kontynuujemy akcję resuscytacyjną,
● nie wylewać z płuc poszkodowanego,
● osobę nieprzytomną z zachowanymi czynnościami życiowymi należy ułożyć poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej.
● okresowo kontrolować czynności życiowe,
● wezwać pomoc lekarską.
Może zdarzyć się wszędzie tam, gdzie przypadkowo dotkniemy nieosłoniętych przewodów elektrycznych. Uszkodzenia wywołane prądem elektrycznym zależą przede wszystkim od napięcia, natężenia prądu, czasu jego działania oraz drogi jego przepływu. W każdym przypadku dochodzi do zaburzenia podstawowych czynności życiowych: ośrodkowego układu nerwowego, oddychania i krążenia.
Objawy:
● porażone mięśnie gwałtownie kurczą się (dlatego poszkodowany nie może puścić przewodu elektrycznego),
● w miejscu zetknięcia z prądem występuje oparzenie lub zwęglenie tkanek.
Pierwsza pomoc:
1. W przypadku prądu o niskim napięciu (do 1000 V)
● odłączyć prąd głównym wyłącznikiem,
● w przypadku braku czynności życiowych podjąć akcję resuscytacyjną,
● oparzone miejsca chłodzić przez 15-20 minut,
● założyć jałowy opatrunek na oparzone miejsca,
● okresowo kontrolować czynności życiowe,
● zapewnić komfort termiczny i wsparcie psychiczne,
● wezwać pomoc lekarską,
2. W przypadku prądu o wysokim napięciu (linia energetyczna- powyżej 1000 V):
● nie podchodzić na odległość mniejszą niż50 m.,
● zadzwonić do elektrowni, zakładu energetycznego (ewentualnie policji, pogotowia, straży pożarnej) i poinformować, że jest uszkodzenie linii z porażeniem ludzi.
UWAGA: musisz być w pełni świadomy zagrożenia, jakie stwarza woda będąca dobrym przewodnikiem elektryczności. Jeżeli obsługujesz urządzenie elektryczne (nawet sprawne) mając mokre ręce lub stojąc na mokrej podłodze, narażasz się na znaczne ryzyko porażenia prądem.
Jest to obecność powietrza w jamie opłucnej. Może powstać w następstwie drążących ran klatki piersiowej, złamania żeber a także jako powikłanie chorób płuc i jamy opłucnej.
Objawy:
● ból w klatce piersiowej,
● oddech spłycony,
● poważne problemy z oddychaniem,
● przyśpieszenie oddechu i tętna,
● bladość powłok,
● pogłębiające się ogólne osłabienie.
Pierwsza pomoc:
● jeżeli jest następstwem zranienia, na ranę zakładamy opatrunek szczelny,
● poszkodowanego układamy w pozycji ułatwiającej oddychanie (najlepiej półsiedzącej),
● zapewniamy komfort termiczny i psychiczny,
● szybko wzywamy pogotowie,
● w razie odmy wielootworowej oddech wspomagamy.
Pierwsza pomoc:
● nie wpychamy jelit do środka!!!
● bezpośrednio na jelito kładziemy jałową gazę,
● zabezpieczamy jelita przed wysuszeniem zwilżając gazę solą fizjologiczna,
● rana poprzeczna- poszkodowanego układamy w pozycji półsiedzącej z podkurczonymi nogami,
● rana podłużna- poszkodowanego układamy w pozycji z lekko uniesionym odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa i zgiętymi nogami w kolanach,
● zapewniamy komfort termiczny i wsparcie psychiczne,
● wzywamy pogotowie.
Wstrząs jest to zespół zaburzeń ogólnoustrojowych powstałych z niedotlenienia tkanek ważnych dla życia narządów wskutek niedostatecznego przepływu krwi. Aby zapobiec temu organizm reaguje zwiększoną pracą serca i przyśpieszonym oddechem.
Najczęstsze przyczyny wywołujące wstrząs to:
● silne krwawienie,
● zawał mięśnia sercowego, ostra reakcja uczuleniowa,
● rozległy oraz,
● oparzenie,
● zatrucie.
Do rozwoju wstrząsu przyczyniają się: ból, lęk, dalsza utrata krwi i utrata ciepła.
Objawy:
● uczucie silnego osłabienia,
● niepokój,
● bladość skóry,
● lepki, zimny pot,
● pocenie się,
● oddech płytki i przyspieszony,
● przyspieszone i słabo wyczuwalne tętno,
● występuje drżenie mięśni,
● obniżone ciśnienie krwi,
● zobojętnienie, utrata świadomości go głębokiej utraty przytomności włącznie.
Pierwsza pomoc:
● ustalić przyczynę wstrząsu,
● poszkodowanego ułożyć w pozycji przeciwwstrząsowej,
● zapewnić komfort termiczny i wsparcie psychiczne,
● kontrolować czynności życiowe,
● nie należy podawać nic do picia,
● trzeba reagować na zmiany w zachowaniu poszkodowanego,
● wezwać pomoc lekarską.
UWAGA: w pozycji przeciwwstrząsowej nie można stosować przy urazach kręgosłupa.